Tien jaar geleden deze week, zat een machine tegenover de grootste bordspelspeler ter wereld in een hotel in Seoul, Zuid-Korea. Het spel was Go. Het is meer dan 3.000 jaar oud en het heeft meer mogelijke bordposities dan er atomen in het waarneembare universum zijn. Niemand dacht dat een computer deze wedstrijd kon winnen, niet voor minstens nog een decennium. De machine won vier van de vijf spellen. Maar de score was niet het verhaal, maar eerder één enkele zet tijdens Spel 2. Zet 37. AlphaGo plaatste een steen in een positie zo vreemd dat de commentatoren die de wedstrijd live uitzonden dachten dat het systeem vastliep. Professionele Go-spelers die over de hele wereld keken, noemden het in real time een fout. Maar het was geen fout. Het bleek een van de meest briljante zetten in de hele 3.000-jarige geschiedenis van het spel te zijn. En een machine kwam zelf met die zet. AlphaGo had berekend dat de kans dat een mens ooit die zet zou maken ongeveer één op tienduizend was. Het speelde de zet toch en die zet is wat het spel won. Lee Sedol, de wereldkampioen die tegenover het bord zat, staarde meer dan twaalf minuten terwijl hij probeerde te verwerken wat er gebeurde. ...