Ik denk dat Chinezen vaak met een gevoel van trots bespreken dat de arbeidskosten in het binnenland laag zijn en de servicekwaliteit goed is. Maar eigenlijk is dit een geheel van institutionele en actuele uitbuiting. In het buitenland zijn de arbeidskosten inderdaad enorm hoog en moeilijk te regelen, waardoor uit eten gaan in restaurants duur is. Dit is ook extra geld dat kapitalisten uitgeven. Als je al buiten kunt eten, geef dan maar wat meer (fooi). Maar dit betekent ook dat werknemers in het buitenland, zoals serveerders, bezorgers en loodgieters, minstens een fatsoenlijk salaris verdienen. Ik denk dat in het AI-tijdperk het juist deze mensen zijn die het moeilijkst te vervangen zijn. Als we over 20 jaar in het binnenland zijn, met een vergrijzende bevolking en een tekort aan jongeren, zullen we ook geconfronteerd worden met dezelfde hoge prijzen voor diensten. Ik heb al het gevoel dat alle verborgen schulden zullen worden terugbetaald wanneer deze generatie oud is. Alle geschenken zijn gemarkeerd met een prijs.