@whitneymuseum bienalinde yürürken, diyaloglarda her türlü malzeme ve ortamı göreceksiniz. Dünyanın dört bir yanından sanatçılar seçildi ve bugün "Amerikan Sanatı"nın ne anlama geldiğini temsil ediyordu. Küratörler zorlu bir soru sordular: Amerikan Sanatı Amerika'nın coğrafi yakınlığında mı doğdu? Ya da Amerikan Sanatı, kavramsal bir çerçeveyle uzaktan erişilebilen bir ideal mi? Yani, çatışma ve jeopolitik travma yoluyla Amerikan sömürgeciliğinden etkilenen bir bölge. Beni etkileyen parça Ignacio Gatica'nın "Sanhattan" parçasıydı. Büyük görüntüler, diğer şehir alanlarına pencere gibi davranıyor, mekânı inşa edilmiş bir kentsel görüş platformuna dönüştürüyor; burada bitmemiş bir binanın içinden yürüyormuş gibi hareket ediyorsun. Arka tarafta, metal üzerine basılmış hikayeler vardı ve şehir çalışanlarını, örneğin temizlik çalışanlarını, özellikle de bir şehrin işleyebilmesini gerektiren zorlu ve sessiz işleri yaptıkları için, yağmur ya da güneş, gece gündüz çalışmasını gerektiren ağır ve sessiz işleri yaptıklarını anlatan hikayeler vardı. Çalışırken ve uyurken şehri temizleyen görünmez güçlere derin bir minnettarlıkla gözlerimi açtı. Bu sergi, bir gün Amerikan Sanatı yapmanın ne anlama geldiği tartışmasına dahil olmak için daha fazla sanat yapmaya motive oldum. Benim için ne demek? Şey, Bilinmeyen Anlar bu fikrin bir kanıtı. Tüm 50 eyaleti dolaşan bir yolculuk, sayısız hikayesi olan nazik insanlarla tanışmak ve bu ülkeyi yeşil ile zengin kılan güzel doğayı görmek. Aynı zamanda bu değerleri dünyanın dört bir yanına ulaştırarak, diğer kültürleri öğrenmeye ve yeni deneyimlere açık olmaya özlem veriyoruz. Kişisel olarak. Bence Amerikan Sanatı bugün bir fırsatı, gelenek ile entegrasyon arasında bir köprüyü simgeliyor. Araçlarımız var. Birbirimizle bağlantı kurmak, geçmişi şimdiye ve geleceğe bağlamakla ilgili.