"Geen verrassing voor de schrijver, geen verrassing voor de lezer" - Robert Frost Veel schrijven tegenwoordig heeft geen verrassingen. Het is goed gedaan op een conventionele manier. Maar de stukken die je echt bij je keel grijpen, je kunt zien dat ze de schrijver verbazen. Een van de belangrijkste dingen die literaire schrijvers doen, is je een gevoel van verwondering, van ontzag, van vreugde geven. Vaak vanuit dingen die je elke dag ziet, maar die je nog nooit op dezelfde manier hebt gezien. Als je dat niet hebt, voelt het schrijven verarmd aan. — @DanaGioiaPoet

Wonder is een essentiële overlevingsvaardigheid. Vooral voor schrijvers. "Wonder is krachtig. Kinderen hebben het. Dus wanneer ik voor kinderen schrijf, laat ik wonder de leiding nemen. Wetenschap verfijnt het echte tot wonder. Wetenschap betekent niet het ontrafelen van de regenboog. Het kan ons helpen om verwonderd te blijven over de wereld en gewoon een beetje beter te begrijpen. Dat is wonderbaarlijk." — Robert Macfarlane

Tom Junod zegt: "Het idee dat AI kan schrijven is gebaseerd op het idee dat er geen ziel is." En hij leerde iets verrassends door zijn boeken in chronologische volgorde te organiseren... "De organisatie van die boeken vertelt zijn eigen verhaal en het verhaal is van de mensheid. Alles wat het doet is in wezen verkeerd. We maken keer op keer dezelfde fouten. Elk stuk technologie dat we ontwikkelen, hebben we ofwel gekregen van ofwel in oorlog gebruikt. Elke soort religie waar we het over hebben is verkeerd en een instrument van tirannie. Ik bedoel, we maken keer op keer dezelfde fouten. En toch, voor elke fout, is er een schrijver. Iemand die worstelt met de fouten en getuige is van de pijn en het lijden en de vreugde en de hoop en de hele verdomde show. En je ziet het. Ik kan je het hele verhaal vertellen: het modernisme komt voort uit de Eerste Wereldoorlog. Beat Amerika en Jack Kerouac komt voort uit de Tweede Wereldoorlog. Je kunt gewoon zien dat schrijvers er zijn om deze stroom van geschiedenis aan te pakken. Ik zou zeggen dat het misschien het enige is dat de mensheid ooit echt goed heeft gedaan: getuige zijn van zijn eigen dingen. Dat is de ziel. Het is het deel van ons dat getuige is van de waarheid, van onszelf, van God, van alles. Dat is de ziel. Waar ik naartoe werk is als een lange anti-AI-toespraak, want waarom zouden we dat ooit willen opgeven? Het is als het enige dat we kunnen doen.