In heidense samenlevingen was het zondebokmechanisme fundamenteel voor de sociale orde. Wanneer een gemeenschap in crisis verkeerde en er veel plaag, hongersnood en interne conflicten waren, zouden ze al dat collectieve geweld en die angst op een enkel slachtoffer of groep richten. Vervolgens zouden ze de samenleving van die groep zuiveren als een offer om vrede en eenheid te herstellen. Dit gebeurde in vrijwel elke pre-christelijke cultuur: mensenoffers in Meso-Amerika, pharmakos-rituelen in het oude Griekenland, zondebokrituelen in het oude Nabije Oosten. Het slachtoffer of de slachtoffer groep werd altijd als schuldig of monsterachtig gepresenteerd, voor alle misdaden en alle slechte dingen in die samenleving. Op die manier, wanneer ze werden gedood en als offer werden aangeboden, werd gedacht dat de samenleving was gereinigd. Als je denkt dat Joden of Israël of christelijke zionisten of een geheime cabal van elites de reden zijn voor al je problemen, word je gemanipuleerd door heidense beïnvloeders. Als het zondebokmechanisme fundamenteel heidens is en als het identificeren van één groep als de bron van al het kwaad en het zuiveren van hen de oudste truc in het pre-christelijke handboek is, dan is het logisch dat elke versie van de samenleving die dat mechanisme herintroduceert, in wezen heidense praktijken zijn die zich in een christelijk huidpak verbergen.