Je weet hoe een cirkel rond moet zijn? Als het niet rond is, is het geen cirkel. Het is gewoon een blob. Je wijst niet naar een aardappel en zegt "kijk, een cirkel." Nee. Een cirkel is een cirkel. Een aardappel is een aardappel. Hetzelfde geldt voor een ster. Een echte pentagramster heeft regels. Alle vijf zijden moeten dezelfde lengte hebben. Alle vijf punten moeten dezelfde grootte hebben. Je kunt het in een perfecte cirkel plaatsen en elk punt raakt de rand. Het is als een koekjesvormster. Exact. Kijk nu naar dit gebouw. De ene kant is langer dan de andere. De punten zijn allemaal verschillend. Niets komt overeen. Niets staat op één lijn. Als deze ster een koekje was, zou het het vreemde gebroken koekje onderaan de zak zijn dat niemand wil. Dus dit een pentagram noemen is als een samengedrukte ovaal een cirkel noemen. Of een rechthoek een vierkant noemen. Of zeggen dat je krijtkrabbels de Mona Lisa zijn. Vormen hebben regels en dit gebouw volgt er geen van. Zelfs mensen die echt geloven in magische pentagramspullen zouden hiernaar kijken en zeggen "dat is niet de onze." Want in hun eigen overtuigingen werkt de magie blijkbaar alleen als de vorm perfect is. Een scheve ster is gewoon een scheve ster. Het doet niets. Het is niet speciaal. Het is gewoon een gebouw waar mensen naar concerten kijken en het dak heeft vijf hoeken. En zo hersenspoelen de gekke Dugin Oculisten zoals de broer van Tucker en Candy O mensen. Want als ze je bombarderen met genoeg van deze gekke symbolen en je neemt niet de tijd om elk van hen en hun betekenis en hun directe specificaties te onderzoeken, dan denk je natuurlijk dat je weet dat het christendom over voodoo-magie gaat, en reuzen en geheime smaragdbronnen en astroprojectie. Terwijl het in feite het tegenovergestelde daarvan is.

Het is zeer onthullend wanneer je aangevallen wordt voor het wijzen op de mensen die het christendom usurperen voor politieke macht in plaats van hun geloof te praktiseren. Het maakt niet uit op welke denominatie het gebeurt, aan de protestantse kant, de katholieke kant, en elke denominatie daartussenin. Ik verdedig je recht om vrij te aanbidden, ongeacht je denominatie. Ik verdedig je recht om God te benaderen zonder een tussenpersoon, ongeacht je denominatie. Wees Zuidelijke Baptisten. Wees Hervormd. Wees Katholiek. Wees Orthodox. Het maakt niet uit. Dat is tussen jou en God. Het probleem is wanneer een kleine subset van mensen het geloof als wapen gebruikt om andere mensen te blokkeren van onbelemmerde toegang tot God. Ieder van ons zou vrij moeten zijn om te aanbidden zonder een poortwachter tussen ons en onze Schepper. En we zouden moeten kijken naar mensen die beleid pushen dat dat recht zal beperken of inperken, omdat dat gevaarlijk is. Dus als je een probleem hebt met die uitspraak, dan maak je jezelf nu bekend.

In heidense samenlevingen was het zondebokmechanisme fundamenteel voor de sociale orde. Wanneer een gemeenschap in crisis verkeerde en er veel plaag, hongersnood en interne conflicten waren, zouden ze al dat collectieve geweld en die angst op een enkel slachtoffer of groep richten. Vervolgens zouden ze de samenleving van die groep zuiveren als een offer om vrede en eenheid te herstellen. Dit gebeurde in vrijwel elke pre-christelijke cultuur: mensenoffers in Meso-Amerika, pharmakos-rituelen in het oude Griekenland, zondebokrituelen in het oude Nabije Oosten. Het slachtoffer of de slachtoffer groep werd altijd als schuldig of monsterachtig gepresenteerd, voor alle misdaden en alle slechte dingen in die samenleving. Op die manier, wanneer ze werden gedood en als offer werden aangeboden, werd gedacht dat de samenleving was gereinigd. Als je denkt dat Joden of Israël of christelijke zionisten of een geheime cabal van elites de reden zijn voor al je problemen, word je gemanipuleerd door heidense beïnvloeders. Als het zondebokmechanisme fundamenteel heidens is en als het identificeren van één groep als de bron van al het kwaad en het zuiveren van hen de oudste truc in het pre-christelijke handboek is, dan is het logisch dat elke versie van de samenleving die dat mechanisme herintroduceert, in wezen heidense praktijken zijn die zich in een christelijk huidpak verbergen.