Od szczytu biznesu studenckiego do bankructwa: jak wpadłem w pułapkę kapitałową starego Denga W czasie praktyk na trzecim roku zarobiłem swoje pierwsze pieniądze, kilka milionów, dzięki grze w karty. Wtedy pomyślałem: jeśli naprawdę chcę prowadzić biznes, najlepiej robić to z kimś starszym, kto ma jakieś doświadczenie życiowe. Ponieważ rówieśnicy albo grają w gry, albo się zakochują, zawsze wydawało mi się, że są zbyt niedojrzali. Później mój nauczyciel przedstawił mi starszego kolegę, który miał dziesięć lat więcej. Był bardzo obeznany w sprawach społecznych, mówił w sposób przyjemny, dawał poczucie bliskości. Prowadził kilka firm, wyglądał na osobę z dużym doświadczeniem życiowym. 01｜Na fali sukcesu studenckiego myślałem, że mogę jeszcze raz wygrać Wtedy byłem przewodniczącym samorządu studenckiego i zarabiałem na życie grając w karty, w uniwersyteckim miasteczku byłem dość znany. Często zapraszał mnie do siebie na alkohol, opowiadał, jak prowadzi firmę, negocjuje projekty, kręci się w towarzystwie. Powoli zaszczepił mi w głowie myśl: gra w karty, choć przynosi zyski, nie jest czymś, z czego można się chwalić. Jeśli naprawdę chcę osiągnąć sukces, muszę zająć się poważnym biznesem, założyć firmę. Szczerze mówiąc, sam czułem, że to nie jest zbyt godne: zarobiłem pieniądze, ale nie mogłem jasno powiedzieć, czym się zajmuję przy stole. W związku z tym myśl o założeniu firmy rosła w siłę. Pijąc alkohol, rozmawialiśmy o pomysłach: co jest teraz na fali? Jakie mamy przewagi? Ostatecznie wybraliśmy branżę transmisji na żywo. Dzięki mojej pozycji przewodniczącego samorządu studenckiego miałem łatwiejszy dostęp do wielu zasobów studentek. W tym czasie byłem bardzo podekscytowany: czułem, że dzięki grze w karty wyprzedziłem rówieśników, a teraz, przy poważnym przedsięwzięciu, powinienem znów wygrać. Firma szybko się rozwijała, a streamerzy przychodzili jeden po drugim, miesięczne przychody biły rekordy. 02｜Pierwsza runda finansowania, tak naprawdę początek mojej pułapki W tym momencie zaproponował mi pomysł: aby szybko biegać, trzeba nauczyć się korzystać z kapitału. Najpierw zróbmy rundę finansowania, sprzedając część akcji, co pozwoli na odzyskanie części pieniędzy i podniesienie wyceny. Wtedy zupełnie nie rozumiałem, co to jest struktura kapitałowa, logika wyceny, ani nie zdawałem sobie sprawy, że sprzedaż akcji to w zasadzie dług dla rozwoju firmy. Ponieważ dane o przychodach były dobre, pierwsza runda finansowania przebiegła bardzo sprawnie, a akcje zostały sprzedane. Pieniądze jeszcze nie wpłynęły, a on znów przyszedł do mnie z rozmową: Sprzedając akcje po tej cenie, tak naprawdę tracisz. W końcu to ty głównie prowadzisz firmę, a gdy przyjdzie druga i trzecia runda, twoje akcje będą bardziej rozwodnione, co może sprawić, że nie będziesz mógł kontrolować firmy. Powiedział, że może zatrzymać 5% akcji, a resztę chce sprzedać nam po 80% wyceny z pierwszej rundy. Gdy to usłyszałem, w mojej głowie pojawiły się różne wizje przyszłej firmy: wycena wzrasta kilka razy, otwieramy oddziały w innych miastach. W rezultacie, pieniądze ze sprzedaży akcji nie trafiły do mojej kieszeni, a ja jeszcze wyłożyłem prawdziwe pieniądze, aby odkupić jego akcje. W międzyczasie firma nadal szybko się rozwijała. On co jakiś czas mówił mi: druga runda już jest w toku, kilku inwestorów jest bardzo zainteresowanych, musimy tylko poprawić nasze wyniki finansowe. Czułem, że coś jest nie tak: Pieniądze z drugiej rundy nie przychodziły, oddziały otwierały się jeden po drugim, a przepływ gotówki stawał się coraz bardziej napięty. Ale w tym czasie firma jechała już z prędkością 200 km/h, więc zacząłem ciągle dokładać pieniądze do firmy. Myślałem: w końcu to moja firma, więc mogę dołożyć trochę więcej, a gdy pieniądze z drugiej rundy przyjdą, dziura zostanie załatana. 03｜Gdy wszystkie studentki odeszły, zrozumiałem, że wpadłem w pułapkę kapitałową starego Denga Po Nowym Roku branża transmisji na żywo całkowicie się rozwinęła, wielki kapitał wszedł na rynek, zaczęli wszędzie rekrutować czołowych streamerów. Kilka dużych agencji bezpośrednio skontaktowało się z naszymi podpisanymi streamerami, oferując roczne pensje i różne obietnice wsparcia. Te młode dziewczyny, które niedawno ukończyły studia, nie mogły się oprzeć. W krótkim czasie kilku naszych najlepiej zarabiających streamerów zostało przejętych, a przychody spadły jak z urwiska. Inwestorzy, widząc, że sytuacja się pogarsza, natychmiast wstrzymali drugą rundę. Dopiero wtedy odkryłem coś jeszcze bardziej śmiertelnego: On potajemnie sprzedał swoje ostatnie 5% akcji, według wyceny z pierwszej rundy, naszemu nauczycielowi, który nas przedstawił. Gdy firma miała już tylko ostatni oddech, przyjechał do mnie nowym samochodem i zaproponował: „Może tak, zainwestuję jeszcze raz po bardzo niskiej wycenie, zostanę głównym akcjonariuszem, a ty będziesz mniejszościowym, spróbujmy odbudować firmę.” W tej chwili zrozumiałem, że od samego początku krok po kroku wchodziłem w pułapkę, którą dla mnie zaplanował. 04｜Sprzedaż domu i samochodu, moje pierwsze bankructwo, a także najcenniejsza lekcja w życiu W tym samym roku kupił biurowiec, zmienił mieszkanie i samochód, a ja sprzedałem dom i samochód, zaczynając spłacać długi. Po tym wydarzeniu przez długi czas bałem się ludzi. Bałem się intryg, bałem się zdrady, a przez wiele lat naprawdę go nienawidziłem. Później powoli odkryłem: jeśli wszystko przypiszę jemu, ten temat tylko zmieni swoją formę i powróci. Dlatego zmieniłem perspektywę i zacząłem traktować go jako mojego przeciwnego mentora. Był jak lustro, które odbijało moją ignorancję, chciwość, chęć udowodnienia siebie oraz brak poczucia bezpieczeństwa. Te lata rzeczywiście przyniosły mi wiele traumy i bólu, ale gdy naprawdę się uspokoiłem i spojrzałem wstecz, odkryłem, że to w rzeczywistości skarb, który mogę wydobywać przez długi czas. Gdyby nie jego interwencja, być może nie podjąłbym decyzji o ucieczce z małego miasta, a moja życiowa ścieżka byłaby zupełnie inna. Tę lekcję musiałem przejść w wieku dwudziestu kilku lat; gdybym czekał do czterdziestki, cena mogłaby być znacznie wyższa.