Zacząłem myśleć, że większość traderów popełnia ten sam błąd. Optymalizujemy pod kątem taniego wejścia, kiedy powinniśmy optymalizować pod kątem trafności naszych analiz rynkowych. Niedowartościowane to wynik modelu. Rynki nie płacą za posiadanie modelu. Płacą, gdy inni uczestnicy są zmuszeni do aktualizacji swoich pozycji. Dlatego zacząłem rozdzielać dwa zachowania, które ludzie leniwie nazywają tym samym. Kupowanie jak właściciel versus trading jak trader: - właściciele przyjmują długoterminową tezę i akceptują szum jako koszt kumulacji. - traderzy zazwyczaj próbują złapać repricing po chopie. Gdy podaż się normalizuje, uwaga wraca, a rynek przestaje być zdominowany przez sprzedających. Większość z nas mówi, że robi to pierwsze. W praktyce robimy to drugie. Jeśli moim celem jest swing po odbiciu, to taniość nie jest przewagą. Często jest to po prostu rynek mówiący mi, że podaż nie jest jeszcze zakończona, a popyt się jeszcze nie pojawił. Licytowanie na dnie staje się zakładem na wiele zmiennych jednocześnie. - że presja sprzedaży jest wyczerpana. - że marginalni nabywcy są bliscy. - że narracja nie pogorszy się przed odbiciem ceny. Możesz mieć rację co do fundamentów i nadal stracić. Czego się nauczyłem, to to, że prawdziwym podatkiem od kupowania na dnie nie jest nawet spadek, ale niepewność. To otwarte ryzyko czasowe i ryzyko narracyjne. Bycie w porządku, ale uwięzionym przez miesiące, podczas gdy koszt alternatywny kumuluje się gdzie indziej. A podczas gdy twoja mentalna przestrzeń jest wydawana na obronę pozycji, gdy rynek ciągle przepisuje historię. To nie jest alfa. To trening wytrzymałościowy. A większość traderów nie jest faktycznie opłacana za wytrzymywanie. Post tge aktywa pogarszają tę sytuację. Wczesna akcja cenowa często jest mniej odkrywcza, a bardziej strukturalna: - presja sprzedaży z zachętą - oczekiwania na zniesienie - punkty, w których farmerzy wychodzą A uwaga przenosi się na następny błyszczący przedmiot. Próba agresywnego zwiększenia pozycji w tej fazie wydaje mi się jak próba przeprowadzenia wyceny wewnętrznej, podczas gdy tabela kapitałowa wciąż jest likwidowana. Moja zasada tradingowa stała się prostsza i bardziej oparta na tezie. Chcę, aby rozmiar podążał za tezą. Wezmę małą ekspozycję tylko wtedy, gdy spadek jest ekstremalny, nie tylko pod względem ceny, ale i sentymentu. Ale rezerwuję moją główną alokację na moment, gdy wybicie zostanie potwierdzone. Nawet jeśli oznacza to, że moje wejście jest gorsze niż licytowanie na dnie. ...